Wij verhuisden drie jaar geleden naar Middelburg en door de school kwamen wij in aanraking met vormingsonderwijs. Toen onze zoon Liyo na een tijdje naar een andere school ging wilden we dat hij daar ook vormingsonderwijs zou krijgen. Er werd humanistisch, islamitisch en protestants vormingsonderwijs gegeven. Wij kozen voor humanistisch vormingsonderwijs omdat dat het meest bij ons past.

Ik vind zelf de kernwaarden van het humanisme belangrijk en ik wil dat mijn kind dat ook meekrijgt. Gelijke rechten, gelijkwaardigheid, vrijheid van meningsuiting, dat soort zaken. Daarnaast is het ook goed dat mijn kind leert dat er verschillende geloven en levensbeschouwingen naast elkaar bestaan. In zijn klas zitten kinderen met allerlei achtergronden en het is fijn dat hij beseft dat ieder zijn eigen waarden heeft.

Vluchtelingen

Bij het vormingsonderwijs krijgt Liyo ook tijd om stil te staan bij dingen die voor ons heel vanzelfsprekend zijn, maar voor sommige klasgenootjes helemaal niet. Niet iedereen heeft de luxe van een huis, een veilige plek. Daar komen dan gesprekjes over, dat die kinderen gevlucht zijn met een bepaalde reden. De verschillen in cultuur en achtergrond vindt hij interessant en dat neemt hij ook wel mee naar huis. Dan praten we daar verder over met hem.

Wij zijn blij dat de school vormingsonderwijs faciliteert

Verschillend en toch gelijk

Wij staan thuis heel open in het leven, zijn ons daar bewust van. Het humanisme stelt de mens centraal, maar ik vind het ook belangrijk dat Liyo leert dat er andere manieren zijn om naar het leven te kijken. Waarom gaan mensen op zondag naar de kerk bijvoorbeeld of waarom vieren mensen ramadan? Dat krijgt hij door de vormingslessen echt mee.

In het begin vond Liyo de vormingslessen vooral leuk omdat hij de vakleerkracht erg fijn vond. Maar ook het spelenderwijs nadenken en praten over wat hem bezighoudt sprak hem aan. Op een dag kwam hij thuis en kon hij in het Turks tot tien tellen… dat had de vakleerkracht vormingsonderwijs hem geleerd. Grappig toch? Ik vind het een geruststellende gedachte dat hij kritisch leert denken en verantwoordelijkheid nemen, maar dat er ook ruimte is om open te staan voor mensen die in god geloven. Liyo weet nu dat hij een kind niet onaardig hoeft te vinden omdat die iets anders gelooft dan hij.

Kinderniveau

Het fijne van vormingsonderwijs is dat dit spelenderwijs gebeurt. Dit soort onderwerpen moet op kinderniveau besproken worden; niet te zwaar, maar wel die bewustwording. Ik vind het hebben, of leren hebben van een eigen mening daarbij waardevol. Ik vind zelf ook overal wel wat van en ik ben ervoor dat iedereen ergens wat van mag vinden. Betekenis geven aan gelijkheid, vrijheid, je eigen mening vormen. Ja, dat zie ik duidelijk als een meerwaarde van het humanistisch vormingsonderwijs.